صفحه اصلی

یک سفرنامه‌ی کوچولو(قسمت دوم) سفر همسفر خوب می‌خواهد. همسفری که بقول مردم پایه باشد. یکی از خصوصیات پایه بودن هم صبح زود بلند شدن است. اگر همکاری در کارها و تحمل سختی‌ها و شجاعت

من عاشق سفرم، و تابحال سفرهای زیادی رفته‌ام. البته که سفر به جاهایی که مناظر طبیعی داشته باشند را به بقیه‌ی سفرها ترجیح می‌دهم چون عاشق طبیعت هم هستم. گاهی که دستم به مناطق

شیرینی سفر، بیشتر از وقتی که در اون باشی، وقتی حس میشه که تموم بشه.الان که دارم می‌نویسم، سفرم تموم شده و تمام ساعتهای خوب گذشته برام دلپذیر و خواستنی و دوست داشتنیه.خیلی چیزها

وقتی در یک جمع کسی یه کاری رو انجام میده، معمولا بقیه هم جوگیر میشن و همون کاررو انجام میدن.به نظرم این یه قاعدهی محتوم و نانوشته برای زندگی جمعیه.مثلا اگه وسط خیابون سرتون

طبیعت زیباست، و ذهن انسان زیباتر.در جزیره‌ی هرمز دره‌ای هست به نام دره‌ی مجسمه‌ها، که صخره‌های سنگی سیاه و نک تیز و گوشه‌دار و متخلخل داره.این صخره‌ها بسیار زیباست، اما انسانها بین این صخره‌ها

اول بگم که پیشنهاد از بالا رسیده اسم یادداشتم عوض بشه. حالا به نظرتون اسم جدید چطوره؟ سفر دخترونه. دوم اینکه دوروبر ما پر از معجزه ست، اما بعضی از معجزات چنان شگفت انگیزن