این نیز بگذرد
سختیها سخت میگذرد
اما میگذرد.
مهم این است که روزهای سخت را تحمل کنیم تا شیرینی روزهای خوب را بیشتر حس کنیم.
یادتان هست روزهای سخت قرنطینه را, که همه از هم جدا و درخانههایمان زندانی بودیم؟ آن روزها حتی گاهی فکر میکردیم: شاید دیگر هیچوقت به شرایط قبل برنگردیم، و شاید کرونا جان همهی ما را بگیرد.
الان اما، ما بازماندگان دوران سخت کرونا هستیم، با عزیزانی که برایمان ماندهاند. و روزهای سخت کرونا گذشت.
این روزها هم شاید، برای بعضی سخت باشد، و برای بعضی دیگر یخاطر دیدن سختیهای دیگران،
اما این نیز بگذرد.
شاید سخت
اما میگذرد.
ما در کشتی سوار شدهایم که از دریایی در حال عبور است که هم طوفان دارد و هم آرامش.
و ناخدای کشتی ما نیستیم.
ما، ممکن است بتوانیم قسمت کوچیکی از دنیا را تغییر بدهیم و یا برای بعضی از وقایع، غصه بخوریم و آب بشویم،
اما، به یقین، نمیتوانیم همهی دنیارا تغییر دهیم و قلبمان، گنجایش همهی غصههای عالم را ندارد.
زندگی ما برآیند خیلی چیزهاست. اعمال ما، امتحاناتی که شخصیت مارا میسازند و اتفاقاتی که ظاهر ناپسندی دارند اما در دل خود، خیر و برکاتی برای ما دارند.
ما از حکمت اتفاقات بیاطلاعیم. اما مسلم این است که یک برگ بدون اذن خداوند از درخت نمیافتد.
وقتی به گذشته نگاه میکنیم، حکمت و نتیجهی بعضی اتفاقاتی را که برما گذشته است میفهمیم. و یا اگر بازهم حکمت آن را درک نمیکنیم لااقل میفهمیم که آنقدرها هم عظیم و سخت نبودهاند و اگر هم سخت بودهاند بهرحال گذشتهاند.
و این نیز بگذرد.
با اثرات مثبتی که بر تن مقاوم و صبور این درخت میگذارد، میگذرد.
پیکرهی درخت زندگی با سختی مقاوم و سخت میشود. وگرنه با هر بادی میشکند.
به همین دلیل، باید صبر کرد و به خدا اعتماد کرد. اوست که ناخدای این کشتی است.
« درسختیها از صبر و نماز کمک بگیرید»(۴۵بقره)
با جزع و فزع، و افسردگی و داغانی هیچ چیز عوض نمیشود وتغییری در جهان و سختیهایش، رخ نخواهد داد. تنها ما و سلامتی ماست که به یغما میرود.
صبر و پناه آوردن به درگاه خداوند، که در هر شرایطی در کنار ماست، آرامشی را به ارمغان میآورد، که روزهای سخت را آسانتر می گذراند.
و دعا بدون شک قضایی است که قدر الهی را تغییر میدهد.
