رفیق یا رقیب و 6 راه تشخیص
دوستان شما رفیق شما هستند یا رقیب شما؟
حضورم در یک گروه مجازی به مدت بیش از دوسه سال با این ذهنیت که رفیق هم هستیم باعث شد جرقهای در ذهنم زده شود و این سئوال را از خودم بکنم که یک رفیق خوب چه خصوصیاتی دارد؟
چه وقت میشود به کسی که مدتهاست همراه توست، حتی به قدمت یک عمر، بشود گفت رفیق واقعی؟
و مهمتر از آن اینکه رفیق اصلا به چه کسی میگویند؟
یک رفیق خوب چه کاری برای آدم میکند که ممکن است حتی اعضای خانواده آن کار را برای آدم نکنند؟
آیا همهی رفقایی که اطراف ما هستند واقعا رفیقاند یا ممکن است رقیب و یا حتی دشمن پنهان ما باشند.
چه خصوصیتی از رفیق است که باعث میشود از بقیه ی آدمهای اجتماع اطراف و حتی خانواده متمایز شود؟ بر دل بنشیند و بتوانی به او بگویی:« رفیق ممنونتم که هستی.»
می خواهم این خصوصیات تا آنجایی که به ذهنم خطور کرد، تیتروار بگویم تا اگر مورد یا خصوصیتی هم به ذهن شما رسید بگوئید و من به این موارد اضافه کنم.
و اما خصوصیات یک رفیق خوب از دیدگاه من:
۱)رفیق خوب با ناراحتی دوستش واقعا و از ته دل ناراحت می شود و این ناراحتی در حدی است که برای رفع آن تلاش میکند. بله این واقعا فرق می کند که فقط ناراحت بشوی با اینکه ناراحت شوی و سعی و تلاشی در جهت رفع ناراحتی کسی داشته باشی.
متاسفانه خیلی از رفیقان ما از ناراحتی ما ککشان هم نمی گزد و یا اگر ناراحت شوند در حد گفتن یک آخییی است و دیگر هیچ. حداقل کاری که ممکن است یک رفیق برای رفیقش در این مورد بکند صحبت با اوست. اینطور نیست؟ شاید هم کارهای دیگری بتواند بکند. خدا عالم است. رفیق واقعی بخاطر رفیقش خودش را حتی به آب و آتش هم میزند.
۲) از شادی تو واقعا و از ته دل شاد شود. آنچنانکه با وجود مشکلات خودش و حتی ناراحتیاش، گوشهای از دلش بخاطر تو شاد باشد.
۳) رفیق واقعی با بدست آوردن موفقیت تو شاد میشود، و حسادت که نمیکند هیچ، غبطه هم نمی خورد. زیرا تمام مراحل تلاش تو برای او همراه با تلاشی ذهنی بوده و در تمام مراحل در کنار تو بوده است. او اگر توانسته بیشائبه وبیانتظار به تو حتی کمک کردهاست و اگر کاری از دستش برنیامده همراهی ذهنی و فکری کرده و یا حتی کمتر از این فقط ذهنش درگیر تو بوده است.
۴) یک رفیق خوب با خصوصیات اخلاقی رفیقش آشنایی دارد و خصوصیات بارز رفیقش را کامل میداند. مثلا میداند که رفیقش چه ورزشی دوست دارد و یا از مهمانی رفتن خوشش میآید یا نه؟ البته که با تغییر درجهی رفاقت آشنایی با میزان این خصوصیات هم بیشتر میشود. اما بهرحال رفاقت در پایین ترین درجهی آن این است که بارزترین خصوصیت دوستت را بدانی.
۵) یک رفیق خوب نیازهای دوستش را میداند ویا میفهمد ویا دغدغهی فهمیدن آن را دارد. خیلی از ما رفیق داریم اما کنار هم مثل دو بیگانه هستیم. رفیق هستیم اما کمترین نیازهای یکدیگر را نمیدانیم ویا سعی در دانستن آن نمیکنیم. حتی گاهی ترجیح میدهیم رفیق ما نیاز ما را تامین کند تا اینکه ما برای او کاری بکنیم. بقول قدیمی ها رفیق خوب، جانبه سر است که برای رفیقش کاری بکند. به همین دلیل اهل رفاقت مثل پسرخالهی کلاهقرمزی، دائم دنبال این هستند که برایت نفت بخرند یا نان بخرند یا نیازی از تو را رفع کنند.
۶) رفیق واقعی میداند که رفیقش از چه چیز بدش میآید و بدون شک سعی میکند در آن زمینه به پروپای رفیقش نپیچد و او را اذیت کند. صرف نظر از موارد شوخی( که رفیق واقعی حتی شوخیاش را هم کنترل میکند) رفیق واقعی کاری نمیکند که رفیقش بدش بیاید و ناراحت شود. یا حداقل در پا گذاشتن روی خط قرمزهای رفیقش احتیاط بیشتری میکند. مثلا اگر رفیقش از یک خوراکی بدش بیاید آن خوراکی را نشان دوستش که نمیدهد هیچ، شاید خودش هم نخورد.
شما تا بحال رفیق اینچنینی داشتهاید؟
اصلا تا بحال رفیق خوب داشتهاید؟
اصلا چنین رفیقی وجود دارد؟
به نظر شما شریک زندگی میتواند رفیق هم باشد؟
این متن با پیشنهادات شما وخصوصیاتی که از رفیق خوب سراغ دارید بروز میشود.
منتظر نظرات شما هستم.
دوست فرزانه و فرهیخته ام ، هم زیبا مینویسید و هم درست و به جا به آنها میپردازید، و این دیگر مهارتی است حرفه ای . موفق باشید .