سکوت لازم
*در سکوت می توان تمام صداهایی را که هرگز تابحال نشنیده بودی بشنوید.
گاهی تلوزیون را برای ساعتی خاموش کنید. موزیک پلی نکنید. و رادیو را هم روشن نکنید.
آنوقت گوش کنید. برای دقایقی در سکوت، فقط گوش کنید. چه چیزهایی می شنوید؟
صدای پرندهی همسایه که دارد میخواند؟
یا سگی که از دور واق واق میکند؟
صدای ماشینی که در کوچه توقف کرد؟
و یا صدای جاروبرقی همسایه که دارد کار میکند؟
اینها صداهایی هستند که همیشه هستند اما اکثرا ما نمیشنویم.
لزوم پرداختن به مبحث سکوت اینجا مشخص می شود.
در صداهایی که نمی شنویم؟
چه صداهایی را نمیشنویم؟ اطراف ما چه صداهایی هست که آنها را نمیشنویم؟ تا بحال به این قضیه فکر کرده اید؟
و آیا فکر کرده اید که باید این صداها را شنید؟ و آیا لزومی دارد که این صداها را شنید؟
من میگویم لازم است به دلیل اینکه ممکن است این صدا صدای تقاضایی باشد. مثلا صدای بچهای که تقاضایش در سروصدای صحبت مادر با تلفن و یا دوستانش گم میشود.
و یا صدای دوستی که نیازی دارد و به زور خواستهاش را بیان کرده و حالا با بیمحلی ما توی ذوقش میخورد.
و یا صدای شاگردی که دست بالا برده و سوالی دراد اما صدایش میان همهمهی بقیهی دانشاموزان گم میشود.
و یا صدای همصحبتی که در مقابل صحبتهای شما ساکت میماند اما سخنی دارد که بگوید.
و یا زمزمهی پیرمرد یا پیرزنی که نیاز به هم صحبتی دارد تا امید به زندگی پیدا کند.
ویا صدای کارگری که حقی ضایع شده دارد اما کسی را برای حمایت ندارد.
و هزار صدای دیگر…
پس گاهی لازم است که سکوت کنیم. سکوت را تمرین کنیم. و گوش کردن را یادبگیریم. مقدمهی گوش کردن برای کسانی که به شدت اینکار برایشان لازم است، سکوت است و بس.
قسمتی از کتاب سکوت
