نوشتن برای آرامش

نوشتن برای آرامش
💠می‌خواهم بنویسم تا به آرامش برسم.
💠می‌خواهم بنویسم تا پرواز کنم.
💠می خواهم در میانه‌ی طوفان، سوار کشتی نوشتن شوم.
💠می خواهم در میان آلودگی هوا، در هوای نوشتن نفس بکشم.
💠چرا آرزو نکنم؟
💠چرا آسمان آبی را آرزو نکنم؟
💠چرا دریای وسیع و بی انتها را تصور نکنم؟
💠چرا در پرواز یک کبوتر سفید غرق نشوم؟
💠با نوشتن، چرا سفر نکنم؟
💠اگر جسمم زمینگیر شده است، چرا روحم را با نوشتن پرواز ندهم؟
💠من می‌نویسم. می نویسم، برای آرامش.
💠برای آرزوهای دست نایافتنی،
💠برای صلح ناممکن،
💠برای مهربانی ازیادرفته،
💠برای هر عزیزی که رفت،
💠برای هر گلی که تازه می‌روید.
💠من می‌نویسم، می‌نویسم آنقدر می‌نویسم تا به آرامش برسم.
💠دست در دست نوشتن، شانه به شانه‌ی این دوست و‌رفیق صادق، تمام کوچه‌های پیچ در پیچ مشکلات را طی می‌کنم.
💠من با نوشتن، از بالا به همه چیز نگاه می‌کنم. از ستاره‌ای در آسمان شب. از کهکشانی دور. که زمین در دیدگاهش کوچک و ناچیز است.
💠من با نوشتن آب می‌خورم، درنهایت تشنگی. لبهای خشک من با کلمات تر می‌شود. تر می‌شود.
💠با نوشتن به آرزوهایم می‌رسم. به همه‌ی آرزوهای دست نیافتنی. وبه آرامش می‌رسم و در آرامش، می‌میرم.