تحلیل داستان چهارم از کتاب بلا آمد از محمود کیانوش

داستان “آی آدمیان ابلیس”
طرح این داستان گویا شدن یک الاغ است به زبان انسانی. و پی رنگ داستان، مقایسه عالم حیوانیت و انسانیت و جایگاه آن در طبیعت است.
قهرمان داستان الاغ است درواقع و نیز دوستش که عارف از دنیا گریخته و به کنج عزلت خزیده ای است.
داستان سورئالیستی است مثل داستانهای قبل کیانوش‌.
ایده ی داستان عالی است. شخصیت پردازی خوبی هم دارد.
پی رنگ داستان ادامه‌ی یک پی رنگ سریالی از داستانهای قبل و با همان مضمون. جدال بین حیوانیت و انسانیت. این داستان دیگر گفتگوی درونی ندارد و همه اش مکالمه ی الاغ و عارف است.
دو جهان بینی متفاوت در این داستان و دربین مکالمات، به زیبایی و مهارت به چالش کشیده می شود.