حال خوب
همه ی آدم ها به دنبال حال خوب هستند. بدست آوردن حال خوب آرزوی دائمی همه است و هرکسی به دنبال آن در راهی قدم می گذارد و مسیری راانتخاب می کند. یکی مسافرت می رود و با ولخرجی و خوشگدرانی در بهترین هتل ها آنرا می جوید و دیگری در همان مسافرت بین مناظر طبیعی و مناطق گردشگری آنرا می یابد. یکی با عزلت گرفتن در خانه اش دور از همه آدم ها با هزار رنگ آن را می خواهد و دیگری در ارتباطات عاطفی ودوستانه و یا کاری و بیزینس آنرا دنبال می کند.
اینکه حال خوب کجاست و چگونه بوجود می آید و اینکه با چه کارهایی به آن می شود دست یافت یک بحث است. اما قرار گرفتن در شرایطی که راههای رسیدن به حال خوب محدود تر و انگشت شمارتر می شود بحثی دیگر.
و ما در شرایط همه گیری کرونا با بحث جدید دوم هم مواجه هستیم. امروز دیگربه دست آوردن حال خوب از روش های قبل غیر ممکن شده، نه می شود مسافرت رفت و نه با کسی ارتباط داشت. نه می شود مناظرطبیعت را دید و نه می شود از امکانات تفریحی عمومی استفاده کرد. همه به تعبیری در خانه ها محبوس شده اند. مثل زندانی های زندانها. براستی گاهی می شود احساس آن زندانی ها را درک کرد.
گرچه هردو دو گروه یعنی زندانی ها و ما به اجبار محبوسیم اما تفاوتی اساسی بین زندانی ها و ما وجود دارد. زندانی ها در ساختن زندانشان و برنامه ریزی برای امور آن دخالتی ندارند و مجبورند آنچه برایشان پیش بینی می کنند انجام دهند. آنچه به آنها ارائه می شود می بینند، آن تفریحی که برایشان پیش بینی می شود اجرا می کنند. و آنچه برایشان معین می کنند انجام می دهند. و حتی کاری را که برایشان تعیین می شود به عنوان شغل انجام می دهند. حالا کمی فکر کنیم. آیا ما هم در زندان خودمان به همین صورت مجبوریم؟
حتما اینطور نیست به شرطی که اراده کنیم. ما می توانیم کاری را که می خواهیم انجام دهیم ؟ می توانیم هنری را دوست داریم دنبال کنیم و یا فیلمی را دوست داریم ببینیم؟
اما آنچه اهمیت دارد این است بتوانیم شرایط امروزمان را درک کنیم و متناسب با آن به بهترین تصمیم برسیم. اینکه بتوانیم با امکانات موجود بهترین برنامه را برای ایجاد حال خوب پی ریزی کنیم . اینکه با این شرایط بفهمیم حال خوب را از کجای زندگیمان می شود استخراج کرد. با چه کاری می شود این حال خوب را ایجاد کرد. این مهم است که خودمان آن را پیدا کنیم و آن را برخلاف زندانی ها انتخاب کنیم.
گاهی حتی برای پیدا کردن عاملی که حالمان را خوب می کند باید به زمانهای گذشته برگردیم . شاید حتی دوران بچگی. باید در آرزوها سیری کنیم و سفری و گشتی و گذاری. و در نهایت حتی تحقیق و تفحصی انجام دهیم. حالمان را زیر ورو کنیم تا حال خوب را از آن بیرون بکشیم. باید ببینیم چه چیزهایی قبلا خوشحالمان می کرده و یا آرزویمان بوده. شاید یک آرزو ویا پیگیری علاقه ای درگذشته بتواند حال خوب جدیدی ایجاد کند. کرونا چنین فرصتی را در مرحله ای از زندگی به ما داده است که کمی به علائق و استعدادها و آرزوهایمان بیشتر توجه کنیم. به کارهایی که در گذشته می کردیم و حالمان خوب می شد و یا دلمان می خواست بکنیم تا حالمان خوب شود. فرصتی برای فکر کردن به خودمان فراهم شده. فرصتی ایجاد شده تا در امکانات موجود برای ایجاد حال خوب بگردیم. راههای جدید را در درون خود پیدا کنیم. و خودمان حال خودمان را خوب کنیم.
من با نوشتن این مطلب حالم خوب شد شما چه راهی را انتخاب می کنید؟
