برای خودتان پروژه تعریف کنید

.

حتما شما هم گاهی بی حوصله شده اید بطوریکه نتوانید هیچ کاری انجام دهید. یا اتفاق افتاده که شبها موقع خواب از خودتان بپرسید، امروز چه کار مفیدی کردم. و یا حتی آخر هفته به فکرتان برسد که یک هفته گذشت و من هیچ کار مفیدی نکردم. و یا حتی چند ماه بگذرد و یک لحظه با خود فکر کنید: ای داد همین دیروز عید بود چقدر زود گذشت و من هیچ کاری نکردم. وقتی برای خودم نگذاشتم و برای رسیدن به اهدافم اقدامی نکردم و هم چنان در آرزوی آرزوهایم ماندم.

در این موارد معمولا توصیه به برنامه‌ریزی می‌شود. اینکه برنامه بنویسید و برنامه داشته باشید و طبق برنامه عمل کنید. ابتدا هم برنامه‌ای نوشته می‌شود و حتی سعی می‌شود برنامه واقعی و طبق توان شخص باشد. برنامه هم دوسه روز اجرا می‌شود ولی روز سوم و چهارم، یک یا دو مورد برنامه عملی نمی‌شود. آنوقت به ذهن متبادر می‌شود که پس برنامه هم به درد نخورد. کاری نمی شود کرد. زندگی ما نظم نمی گیرد و کارهای ما هم چنان روی زمین می ماند.

البته که هدر دادن وقت آنهم از نوع گشت و گذار در شبکه های مجازی هم، نقش ذغال خوب را ایفا میکند و فقط رفیق بد نیست که نمی‌گذارد ما به اهدافمان برسیم.

تاسف انگیزتر اینکه به تازگی به هر ناکامی هم که می‌رسیم سراغ گوشی می‌رویم. حوصله مان سر برود یا اینکه در کارمان شکست بخوریم و یا حتی نتوانیم با کسی ارتباط برقرار کنیم در یک جمع. این گوشی است که آخرین پناه است برای از یادبردن ناکامی‌ها. همان ذغال خوب و رفیق بد.

الغرض، بطور معمول منهم از کسانی هستم که برنامه می‌نویسم و برنامه‌ام یک هفته اجرا می‌شود و بعضی از موارد آن آخر، به زمین می‌ماند.

اما به تازگی حقیقتی را کشف کرده‌ام.

حقیقت این است که من وقتی پروژه ای را به دست می‌گیرم، گاهی از خواب شبم هم می‌زنم تا آن را به اتمام برسانم. کرمش به جانم می‌افتد که باید این کار را تا آخر انجام بدهم و ببینم نتیجه‌اش چه می‌شود.

این حقیقت به من نشان می‌دهد برای اینکه به کارهایم برسم و بتوانم آنها را به موقع و درست انجام بدهم، وقتم را هدر ندهم و دچار روزمرگی نشوم، از تلف کردن وقتم ناامید و کسل نشوم، باید برای خودم پروژه تعریف کنم.

این پروژه البته لازم نیست پروژه ی دانشگاهی باشد.

خانه تکانی هم می تواند یک پروژه باشد. حتی پختن غذا. و نوشتن یک کتاب. و خواندن یک درس. و یا مطالعه‌ی یک کتاب. و یا حتی خرید یا دوخت یک لباس.

به نظرم رسید این تجربه را با شما به اشتراک بگذارم. شما هم می توانید امتحان کنید.

پس از این به بعد برنامه را پروژه ای بنویسید. پروژه‌های روزانه، هفتگی، ماهانه و سالانه.

پروژه هایی که امروز باید انجام بدهید تا شب.

پروژه هایی که تا آخر هفته باید تمام شود.

پروژه هایی که یک ماه وقت لازم دارد.

و پروژه هایی که برای اتمامش یک سال باید صبر کرد.

بسم الله.  

1+

فرزانه فولادی

اهل ایرانم. از ایران متعلق به اصفهان. زنی هستم که همیشه تحصیل و خانواده را به کار ترجیح داده‌ام. کارهای زیادی کرده‌ام در رشته‌های متفاوت، اما فقط یک کار است که دوست دارم و ادامه خواهم داد. نوشتن.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

فارسی سازی پوسته توسط: همیار وردپرس