دومینو

دقت کرده اید گاهی یک بهم ریختگی ناچیز, همه جا را بهم می ریزد. درست مثل قطعه های دومینو که مرتب و منظم, کنار هم چیده شده اند و یکی شان. که می افتد بقیه هم به ترتیب رها می شوند.

گاهی تصمیم یک انسان هرچند خیلی شخصی ممکن است روی سرنوشت دیگران تاثیر بگذارد, زیرا دومینوی عالم چیده شده است.

من در چند روز گذشته گرفتار همین ریزش دومینو شدم.در یک فرایند خیلی عادی و معمولی, و با ریزش اشخاصی که ازمن خیلی دور بودند و با تصمیمی خیلی شخصی از طرف انها,  دچار ریزش شدم.

یقینا انها اصلا به این حقیقت نه واقف اند و نه برایشان اهمیتی دارد. اما من در این جریان دچار آسیب و ریزش شدم. همه ی این جریانها در عالم مجازی و در گروهها اتفاق افتاد و حتی نه در عالم ارتباطات حقیقی.

اما اکنون که این جریان را البته با نوشتن و البته با چیدن دوباره ی دومینو با دست شخصی دیگر, تحلیل می کنم می بینم  دردل این جریان چند واقعیت را فهمیدم.

فهمیدم که دیگر شکی نیست که هر پدیده ای در این جهان روی پدیده های دیگر تاثیر دارد و هر عملی از طرف ما انعکاسی در جهان هستی ایجاد می کند.

به طور قطع و یقین, حال خوب و یا بد ما شکل دهنده ی اعمال و ماهیت دهنده به عمل ما هستند. و عملی هم که از طرف ما شکل می گیرد روی دومینوی جهان تاثیر می گذارد. پس حال ما خیلی مهم است در درجه ی اول. و عمل ما خیلی مهم تر در درجه ی دوم.

وقتی ناامید هستیم ممکن است با یک انعکاس عملی, چندین نفر دیگر را ناامید کنیم و وقتی یا نشاط و پویا هستیم حتما حال خوبمان مثل دومینو دانه به دانه منتشر می شود.

من از این تجربه استفاده می کنم و سعی می کنم تنها اوقاتی که حالم خوب است دومینوی هستی را با عمل ام جا بجا کنم.

و به شما هم توصیه می کنم اگر دیدید کسی که دوست می پنداریدش, ساکت و خاموش است بدانید نمی خواهد حال بدش منتشر شود.

و اگر من باشم چنین وقتی سعی می کنم کمکش کنم .

فرزانه فولادی

#قطعه